ประเภท
สัจนิยมมหัศจรรย์
องค์ประกอบเหนือจริงในฉากที่สมจริง เล่าด้วยน้ำเสียงเรียบตรง ๆ ที่ไม่เคยแสดงความอัศจรรย์ใจ
สัจนิยมมหัศจรรย์วางองค์ประกอบเหนือจริงไว้ในฉากที่นอกเหนือจากนั้นสมจริง และสิ่งที่นิยามมันไม่ใช่เนื้อหาเหนือจริง แต่คือวิธีเล่า: เสียงผู้เล่าที่เรียบและตรงไปตรงมา รายงานเหตุการณ์เป็นไปไม่ได้โดยที่ตัวละครไม่แสดงความอัศจรรย์ใจ ความเรียบของโทนเสียงนี้คือสิ่งที่แยกมันจากแฟนตาซี ที่ความมหัศจรรย์ได้รับการยอมรับว่ามหัศจรรย์จริง
โหมดนี้อยู่ใกล้นิยายวรรณกรรมมากกว่าแฟนตาซีแบบติดป้ายแนว ทำให้มันเป็นวินัยของผู้เล่า (คุมน้ำเสียงให้เรียบสม่ำเสมอ) มากพอ ๆ กับเป็นการเลือกแนว ดูแสดง อย่าเล่า (ภาษาอังกฤษ) ด้วย