คำพูดทางอ้อมเสรี (free indirect discourse)

คำพูดทางอ้อมเสรี (หรือสไตล์ทางอ้อมเสรี) คือการเล่าแบบบุรุษที่สามที่ถ่ายทอดเสียงภายในและถ้อยคำของตัวละครออกมาโดยไม่ต้องมีคำกำกับแบบรายงานว่า "เธอคิดว่า" เสียงของผู้เล่ากับตัวละครหลอมรวมกัน: "งานเลี้ยงน่าเบื่อแสนสาหัส เธอมาทำไมเนี่ย" คือคำพูดทางอ้อมเสรี ส่วน "เธอคิดว่างานเลี้ยงน่าเบื่อ" คือความคิดแบบถูกรายงาน

เจน ออสเตนคือผู้ปฏิบัติยุคแรกที่รูปแบบนี้ผูกพันด้วย และกลุ่มโมเดิร์นนิสต์ (วูล์ฟ จอยซ์) ได้ต่อยอดมัน มันคือหัวเรี่ยวหัวแรงหลักของนิยายบุรุษที่สามแบบใกล้ชิด และเป็นคู่หูตามธรรมชาติของแสดง อย่าเล่า (ภาษาอังกฤษ): มันเล่าก็จริง แต่เล่าด้วยเสียงที่แสดงให้เห็น