วิธีเขียนนิยายระบบหายนะ

ระบบหายนะคือซับแนวของ LitRPG ที่ถูกนิยามด้วยข้อกำหนดคู่: เหตุการณ์หายนะที่เป็นตัวจุดชนวนและกลไกระบบที่ทำงานจริง และเรื่องต้องมีทั้งสองอย่างจึงจะเข้าข่าย การมาถึงของระบบฉับพลันและเป็นการบังคับ: ไม่มีคนที่ถูกเลือก ไม่มีการเข้าสู่บทเรียนด้วยความสมัครใจ ไม่มีหน้าจอขอความยินยอม ความไม่สมัครใจนั้นคือตัวแยกสำคัญจากสูตร "ติดอยู่ในเกม" และมันคือที่ที่โทนของแนวอาศัยอยู่ การเติบโตถูกวัดเป็นเลเวลและแต้มสถานะ ไม่ใช่บอกเป็นนัยผ่านการเล่า ซึ่งวางซับแนวนี้ไว้บนบันไดแฟนตาซีแนวก้าวหน้าอย่างมั่นคง

สองเครื่องยนต์

แนวนี้วิ่งสองเครื่องยนต์พร้อมกัน และวิชาช่างก็คือการป้อนให้ทั้งคู่อิ่ม

เครื่องยนต์แห่งการล่มสลาย โลกเก่าแตกสลาย: โครงสร้างพื้นฐาน กฎหมาย ครอบครัว ความหมายธรรมดา ๆ ของวันอังคารหนึ่งวัน เครื่องยนต์นี้วิ่งด้วยการสูญเสียและการจัดระเบียบใหม่ และมันคือสิ่งที่แยกซับแนวออกจากพาวเวอร์แฟนตาซีที่เอาซากปรักหักพังมาไว้เป็นทัศนียภาพ การเปิดเรื่องที่แข็งแกร่งที่สุดปล่อยให้การล่มสลายมีผลสืบเนื่องจริง ส่วนการเปิดเรื่องที่อ่อนที่สุดรีเซ็ตโลกกลับไปเป็นสนามผลิตมอนสเตอร์ภายในบทที่สิบ

เครื่องยนต์แห่งระบบ บทเรียน เควสต์ หน้าจอค่าสถานะ เลเวล เครื่องยนต์นี้วิ่งด้วยการเติบโตที่วัดเป็นตัวเลขได้ (ดูวิธีเขียน LitRPG สำหรับเช็กลิสต์ออกแบบระบบ: กฎ ราคา ขีดจำกัด จดไว้ก่อนบทแรก)

มูฟเอกลักษณ์ของแนวคือการแทรกแซงกันระหว่างสองเครื่องยนต์: เควสต์ที่สั่งให้ทิ้งผู้รอดชีวิตไว้ การเลเวลอัปที่แก้ปัญหาผิดอย่าง หน้าจอปาร์ตี้ที่นิยามความภักดีขึ้นใหม่ เมื่อสองเครื่องยนต์แค่ผลัดกันทำงาน บทจะสลับไปมาระหว่างบันทึกการล่มสลายกับชีตค่าสถานะ เมื่อมันชนเข้าด้วยกัน ซับแนวนี้จึงสมควรมีอยู่

อะไรจึงเข้าข่าย อย่างแม่นยำ

เช็กลิสต์สั้นและไม่ปรานี ซึ่งทำให้มันมีประโยชน์เป็นเครื่องทดสอบพิตช์: เหตุการณ์หายนะจุดชนวนที่มีอยู่จริงและแบกเรื่องไว้ ไม่ใช่แค่ปูหลัง กลไก LitRPG ที่ทำงานจริงพร้อมตัวเลขที่มองเห็นได้ และการมาถึงที่ไม่มีใครยินยอม เรื่องที่มีกลไกแต่ไม่มีการล่มสลายคือแฟนตาซีแนวก้าวหน้าที่มีซากปรักหักพังประกอบ เรื่องการล่มสลายที่พลังยังเป็นได้แค่การเล่าคือนิยายหลังหายนะ การเข้าสู่เกมโดยสมัครใจผ่านชุดหูฟังหรือวงเวทอัญเชิญเป็นของตระกูลติดอยู่ในเกม ผู้อ่านของซับแนวใช้ความต่างเหล่านี้ตอนเลือกว่าจะอ่านอะไรต่อ ป้ายที่คุณเลือกตอนเผยแพร่จึงเป็นคำสัญญา

เขียนการมาถึง

1. ทำให้มันไม่สมัครใจและไม่อาจมองข้าม การแจ้งเตือนแรกของระบบควรเป็นสิ่งที่เมินเฉยไม่ได้และเกิดขึ้นทั้งโลก ผู้อ่านของแนวมาเพื่อช่วงเวลานั้น
2. วางทีมนักแสดงเล็ก ๆ ให้หยั่งรากก่อนฟ้าจะเปิด ฉากเดียวของชีวิตธรรมดาซื้อการตายทุกครั้งที่ตามมาไว้ได้ เครื่องยนต์แห่งการล่มสลายวิ่งด้วยความปกติที่สร้างไว้ก่อน
3. ตั้งนาฬิกาการอยู่รอดให้เร็ว แอกแรกของแนวคือการคัดแยกลำดับ: อาหาร ที่พัก มอนสเตอร์กลุ่มแรก ตัวเลขควรมีความหมายก่อนที่มันจะสนุก
4. ตัดสินท่าทีของระบบ เครื่องจักรที่เฉยเมย บททดสอบที่เป็นปฏิปักษ์ หรือผู้อุปถัมภ์ที่กำกวม ไม่ว่าจะเลือกแบบไหน พฤติกรรมของมันต้องคงเส้นคงวา เพราะระบบคือชั้นกฎของโลก ของเรื่อง และผู้อ่านตรวจสอบมันแบบเอกสารกฎหมาย

หลังการมาถึง: การไต่ระดับที่มีความจำ

เรื่องระบบหายนะวิ่งยาว และความเสี่ยงของช่วงกลางคือภาวะลืม: เมืองล่ม ตัวละครตาย และเรื่องเล่าปฏิบัติกับทุกเหตุการณ์เหมือนมันเป็นเรื่องใหม่ เก็บบัญชีไว้ว่าอะไรสูญเสียไปและอะไรถูกสัญญาเอาไว้ ผู้รอดชีวิตที่กลับมาปรากฏตัว ฝ่ายที่ก่อตั้งกันในบทที่ห้า รางวัลเควสต์ที่ยังไม่มีใครมารับ: ผู้อ่านของแนวคือผู้อ่านที่จำยาว และการจ่ายผลจากการล่มสลายช่วงแรกคือวัตถุดิบที่ดีที่สุดของซับแนว

โครงสร้างเชิงปฏิบัติที่หลายเรื่องใช้: ปฏิบัติกับแต่ละอาร์กเป็นปัญหาระดับของระบบและปัญหาของมนุษย์ที่มาถึงพร้อมกัน ดันเจี้ยนโผล่ขึ้น (ปัญหาระดับ) ข้างกับที่พักพิงที่ยาปฏิชีวนะกำลังจะหมด (ปัญหามนุษย์) ทางแก้ของอย่างหนึ่งควรทำให้อีกอย่างหนึ่งซับซ้อนขึ้น ยี่สิบบทของแพตเทิร์นนี้อ่านเป็นแนวที่กำลังทำงาน ยี่สิบบทของการกวาดล้างมอนสเตอร์ล้วน ๆ ให้ความรู้สึกเหมือนตารางงานที่มีรายงานอากาศประกอบ

ภาระความต่อเนื่องเป็นสองเท่า: กฎของโลก (ระบบอนุญาตอะไรบ้าง) บวกสถานะของโลก (ใครถือซากไหนอยู่ ใครตายแล้ว อะไรยังทำงานอยู่) นั่นคือstory bibleเต็มรูปแบบที่มีสองหมวดซึ่งต้องเห็นพ้องกัน และเป๊ะ ๆ กับปริมาณงานที่การตรวจจับความขัดแย้งมีอยู่เพื่อ

Kanonara จัดการเรื่องนี้อย่างไร

กฎของโลก สถานะตัวละคร และเหตุการณ์ เป็นระเบียนที่มีประวัติใน Kanonara และ Story Doctor ตรวจทุกบทที่สั่งวิเคราะห์เทียบกับพวกมัน กฎของระบบที่ถูกละเมิด หรือการกลับมาปรากฏตัวของตัวละครที่ตายไปแล้ว จึงโผล่มาเป็นการแจ้งเตือนพร้อมหลักฐาน ดูวิธีการทำงานของ Kanonara